Happy Birthday . . .
ბევრი ფიქრის შემდეგ, ‘პოსტი’ს დაწერა გადავწყვიტე.
ბოლო-ბოლო დღეს ხომ 14-ის გავხდი. <3
3 თვეა ამ დღეს ველი და აი, დადგა როგორც იქნა :))
არ ვაპირებდი ასეთ რაღაც “გრანდიოზულ”, მაინც და მაინც პოსტის მიძღვნას ამ დღისადმი, მაგრამ რაღაცნაირი, განსხვავებული და დადებითი ემოციებით დატვირთული ვარ. Facebook -ში იმდენი მოლოცვა დამხვდა, რომ კინაღაღამ გული წამივიდა :დ
მოკლედ, რაღა ბევრი გავაგრძელო და სიმართლე რომ გითხრათ, დაღლილი ვარ, სკოლიდან მოვედი ახლა :)
ყველას, ყველას, ყველას – უღრმესი და უდიდესი მადლობა ! <3
სიგიჟემდე მიყვარხართ !! <3 <3 <3
25 მაისი – 20:18
რაღაც, დიდი ხნით მიგატოვეთ და ძალიან არ მომწონს მე ეს ამბავი :)) მომენატრეთ ყველა, განსაკუთრებით ჩემი ბლოგის მუდმივი მკითხველები <3 მინდა, რომ არ იყოს ეს პოსტი დატვირთული უარყოფითი ემოციებით, წინა, ყველაზე თბილი პოსტიდან გამოდინარე, რა თქმა უნდა <3 (ჩემი თამო!!) ამიტომ, ერთ ძალიან რაღაცნაირ (აი, მე რომ მიყვარს ისეთი!) სიმღერას დავდებ და მგონი, მოგეწონებათ ^_^ ნუ, უმრავლესობას მაინც, იმედია :)
ახლოვდება ნელ-ნელა მე-10 მუსიკალურში სახელმწიფო გამოცდა და ჩემი ნერვებიც თანდათანობით ცუდ დღეშია. არ მინდა, რომ 6 წლის ნაწვალევი წყალში ჩავყარო და 5-ზე (ჩვენს მუსიკალურში 5 ბალიანი შეფასებაა) დაბალი მივიღო. იმედი მაქვს, რომ მეც და სოფოც ყველაზე კარგად ვიმღერებთ, კარნახებსაც ‘დავგლიჟავთ’ და საერთოდაც, ყველაზე მაგრები ვიქნებით გამოცდაზე! :დ <3
ეს რაც შეეხებოდა მუსიკის ამბებს. ახლა კი – სკოლა. საატესტატო გამოცდები მიდის მთელ საქართველოში უკვე მე-5 დღეა და ორმოცივე ბავშვთან ერთად მეც ვნერვიულობ ყოველი ნაკადის შესვლისას. ყველაზე მაგარი მომენტი ისაა, რომ გამოვლენ და ისეთი გაბრწყინებული სახეები რომ აქვთ, შენ თვითონვე ხვდები, რომ 10-იანი მიიღო. <3
ჩვენი სკოლის შედეგები თუ გაინტერესებთ, რომელიც ჩემი აზრით, ყველაზე, ყველაზე მაგრებია, შედით “ალბიონი”-ს საიტზე და იქვე იხილეთ. დამერწმუნეთ, გაოცებული სახეები დაგრჩებათ :)))
ნუ, მოკლედ, ყველაზე დაძაბული თვე მელოდება წინ. იმედი მაქვს, ნუ, 50% მაინც, რომ ყველაფერი კარგად იქნება!!
და მეთორმეტე კლასელებო, დარჩენილ 3 საგანში, ძალიან, ძალიან დიდ წარმატებებს გისურვებთ!! <3 მეც მომიწევს მაგ ტანჯვის გამოვლა 4 წელში და ჩვენი სკოლის ბავშვების შემყურე, წარმომიდგენია, რა მელოდება… :დ
კიდევ ერთხელ, ძალიან, ძალიან დიდ წარმატებებს გისურვებთ ! <3 <3
News of May ♥
16 მაისია უკვე… თვე ნახევრად გავიდა და მალე ის სანატრელი თვეები მოვა, მე რომ ძალიან მიყვარს !! <3
დიდი ხანია უკვე ბლოგისთვის აღარ მიმიხედავს და აი, ერთმა ადამიანმა გადამაწყვეტინა ამ პოსტის დაწერა. ვიცი, ახლა ბევრი თქვენგანი ფიქრობს, რომ ‘დაიწყებს ახლა – ვიღაც ბიჭიო, სიყვარულიო’ და ა.შ. მაგრამ, ცდებით :))) როგორც არ უნდა გაგიკვირდეთ, ეს ადამიანი გოგოა და ძალიან საყვარელი თან, ძალიან!
რამდენიმე დღის წინ, კარგად მახსოვს, 14-ში, სკოლაში მუსიკის კაბინეტში ვიყავი შესული, ჩემთვის რაღაცებს ვიმეორებდი ფორტეპიანოზე და ერთი გოგო შემოვიდა ამ დროს. დავინახე, ძალიან გამიკვირდა, სიმართლე რომ გითხრათ, რადგან არ მეგონა ჩემი დაკრული ვინმეს ასე თუ დააინტერესებდა. იმ დღეს არაფერი არ უთქვამს სკოლაში და საღამის სახლში რომ მოვედი, facebook -ში ვხედავ წერილს. ვხსნი და თვალებგაფართოებული ვკითხულობ – “nanako,gavgijdi dzalian kargad ukrav da dzalian kargi gogo xar!” გამეღიმა. ძალიან გამიხარდა. ისეთი შეგრძნება დამეუფლა, რომ დიდი ხანია ვიცნობდი ამ გოგოს.
იმ დღეს მეც მივწერე. მერე დიდხანს ვილაპარაკეთ. გავიგე, რომ მუსიკა ძალიან ყვარებია. კიდევ უფრო გამიხარდა, ჩემნაირი ვიპოვე-მეთქი. <3 გუშინ კიდევ უფრო კარგი დღე იყო. დასვენებებზე ვიგიჟეთ, ვიმღერეთ, ვიცეკვეთ, რა აღარ გავაკეთეთ. <3
თამო !!! <3 სიტყვები არც კი მყოფნის უკვე. <3 აი, იცი, როგორი ადამიანი ხარ? ყველაზე, ყველაზე, ყველაზე თბილი, ტკბილი, იმაზე ჰო ლაპარაკი ზედმეტია, რომ ულამაზესი და უკარგესი ხარ <3
ამ დღეების განმავლობაში ისეთი შთაბეჭიდილება მაქვს ხოლმე, რომ საუკუნეა გიცნობ, რადგან ძალიან მაგრად შემიყვარდი, ძალიან, ძალიან მაგრად <3 მოკლედ, აი, სიტყვებით უბრალოდ ამის გადმოცემა შეუძლებელია :*
მინდა, იცოდე, რომ შენნაირი კარგი და თბილი ჯერ არავინ მინახავს <3 მინდა, რომ სულ, სულ ასეთი ღიმილიანი იყო, როგორიც ახლა ხარ ხოლმე <3
ერთის თქმა კი დანამდვილებით შემიძლია, რომ… თამო, ძალიან მაგრად მიყვარხარ !!!
დიდი ხნის შემდეგ
პირველ რიგში, ბლოგის ერთგულ მკითხველს დიდი, დიდი ბოდიში უნდა მოვუხადო, რადგან ამდენი ხნის განმავლობაში ცოტა დრო მაინც ვერ გამოვნახე ახალი პოსტის დასაწერად…
წინა პოსტებს გადავხედე და ამ ბოლო დროს სულ ‘დაგრუზული’ დავდივარ, ეს ბლოგზე, პოსტებშიც აისახა, მგონი. შეიძლება ითქვას კიდეც, რომ ძველი ამბები გამახსენდა და ეს ძალიან მაღიზიანებს, მაგრამ ვერა და ვერ ვშველი ამ საშინელ ხასიათს.
არ მინდა, რომ ეს პოსტიც უარყოფითი ემოციებით დატვირთული გამომივიდეს. პოსტის წერა რომ დავაპირე, საერთოდ არ ვაპირებდი ასეთ შესავალს, მაგრამ იმედია გამიგებთ…
16 აპრილის (ბოლო პოსტის დაწერის) შემდეგ არც ისე საინტერესო რამეები მომხდარა. ძირითადად ისეთივე ხასიათზე გავატარე ეს დღეები, როგორიც ამ პოსტის წერისას ვიყავი…
ამ დღეების განმავლობაში კი ძალიან ბევრ რამეზე დავფიქრდი. მივხვდი, რომ ცხოვრება ერთი რაღაც სისულელის გამო არ მთავრდება. იმასაც კი მივაღწიე, რომ ჩემთვის უკვე არასასიამოვნო ‘რაღაცები’ გადავყარე.
და საერთოდაც, უკვე იმაშიც კი დავრწმუნდი, რომ თუ რაიმეს მთელი გულით მოინდომებ, აუცილებლად შეძლებ !
შენც გირჩევ, მკითხველო, რომ თუ ჩემი წინა პოსტები წაკითხული გაქვს, ჩემი უხასიათობის მიზეზი იცი და ოდესღაც შენც გქონია/გაქვს რაღაც მსგავსი პრობლემები, ჰო, გირჩევ, რომ ცხოვრება წინაა და ამით არ მთავრდება!! <3
ოდესღაც…
როგორ არ მინდა ხოლმე იმ დროის გახსენება, მაგრამ… მაინც მახსენდები და მენატრები უსაშველოდ!
ჩემ თავს მე თვითონ ვუბრაზდები ხოლმე ამის გამო, მაგრამ მაინც მახსენდები და მაინც მენატრები…
ხშირად გიხსენებ ხოლმე, აი, ისეთს მე რომ მიყვარდი…
ისეთს, მე რომ მახარებდი ხოლმე და თბილად მექცეოდი…
და არა ისეთს, ბოლოს რომ იყავი ხოლმე…
ბოლო თვეების გახსენებისთანავე ისეთი გრძნობა მეუფლება სულ, რომ არასდროს არ გიყვარდი ცოტათი მაინც… მე ვიცი, რომ არ გიყვარდი ისე, როგორც შენ გინდოდა გყვარებოდი… მე ამაზე ყოველთვის ვბრაზდებოდი ხოლმე, მაგრამ ახლა ვხვდები, რომ ასე არ უნდა მოვქცეულიყავი…
მაგრამ, მე ახლა შენთან აღარ ვარ… და რაღაც-რაღაცებს ვეღარ შევცლი…
ვეღარ გავიგებ ვერასდროს შენ თბილ ‘მიყვარხარ’-ს…
როგორ მაკლიხარ არც კი იცი…
- – - – - – - – - – - – - – -
მე იმ დღეს დავიფიცე, რომ აუცილებლად დაგივიწყებდი, როცა ბოლოჯერ დამელაპარაკე…
იმ დღეს მე ღმერთს ვთხოვე, რომ მოეცა ჩემთვის ძალა ამ პირობის შესასრულებლად…
მე ვგრძნობ, რომ ნელ-ნელა ამას ვახერხებ და ბოლოს აუცილებლად, აუცილებლად შევძლებ!
მე თვითონაც არ ვიცი, რატომ დავწერე ახლა ეს…
აი, ეს ყველაფერი, რაც ზემოთ წერია, ჩემს გულში იყო და ალბათ და მინდოდა ეს ტკივილი გულიდან მომეშორებინა სამუდამოდ…
თუ შენ ოდესმე ამას წაიკითხავ, უკვე გვიანი იქნება იმისთვის, რომ თუნდაც ბოდიში მომიხადო…
საჭირო არც იქნება… მე უკვე ყველაფერი გაპატიე დიდი ხნის წინ… ჰო, ჰო, ზუსტად იმ დღეს როცა ბოლოჯერ დაგელაპარაკე…
ახლა კი შენს დანახვაზე უბრალოდ ის თბილი დღეები მახსენდება და იმიტომ მენატრები…
მე ნაწილობრივ უკვე შევძელი იმ პირობის შესრულება და ამით მე ვამაყობ! პირველად ვამაყობ ცხოვრებაში ჩემი თავით…
შენთან ყოფნის ყველა წუთით მე უამრავი რა ვისწავლე და მინდა რომ ყველაფრისთვის მადლობა გითხრა… მართლა…
მე ვიცი, რომ არ იყავი იდეალური, მაგრამ…
არა, ჩემთვის ყოველთვის იდეალური იყავი მაინც…
ახლა კი…
ნახვამდის ჩემი გულიდან სამუდამოდ…
მე არ ვნანობ იმ თვეებს… მართლა არ ვნანობ…
უბრალოდ, მეგონა, რომ უკეთესი შეიძლებოდა ყოფილიყო…
რას ვიზამთ… ისღა დამრჩენია, რომ ღმერთს ყველაფრისთვის მადლობა ვუთხრა…
ერთს კი ვხვდები… შეიძლება, ჩემი გულიდან ამოგშალო, მაგრამ მეხსიერებიდან ვერასდროს წაგშლი…
ოდესღაც შენი ბაჭია…
სიტყვებით აუღწერელი დღე
ამ პოსტისთვის მელოდიაც უნდა დამედო, უფრო ემოციურს ხდიდა, ჩემი აზრით, მაგრამ არ ვიცი, არ აიტვირთა და… თუ შეძლებთ და არ დაგეზარებათ – Chris Spheeris “Desires of the Heart” რაღაცნაირად ძალიან ‘უხდება’ ამ პოსტს… <3
დღეს უკვე მეორე პოსტს ვწერ… მაგრამ, იმით მხოლოდ დილის ემოციები და გრძნობები გაგიმხილეთ…
ახლა სახლში ახალი მოსული ვარ. ძალიან კარგი დღე იყო, პარლამენტში კონცერტი გვქონდა. მართალია, ძალიან დავიღალეთ ყველა, მაგრამ ამ დღესაც თავისი ხიბლი და დადებითი ემოციები ახლდა თან! <3
პირველ რიგში ის, რომ დავით ბაქრაძის ახლოს ნახვის საშუალება მოგვეცა ყველას. რაღაცნაირი, იმდენი საინტერესო და დადებითი ემოცია წამოვიდა მისგან, რომ აი, არ ვიცი. დილით სახლიდან რომ გავდიოდი, ვერც კი ვიფიქრებდი, რომ ასეთი კარგი დღე მელოდებოდა წინ. ^_^
დღევანდელი დღის შემდეგ დავრწმუნდი, რომ ყველა დღეს მართლაც თავისი ხიბლი აქვს და ჩვენ – ადამიანები უნდა ვეცადოთ, რომ ყველა დღე საინტერესოდ და რაც მთავარია კარგად გავატაროთ!
დღევანდელი დღის კიდევ ერთი პლიუსი ის იყო, რომ საშუალება მოგვეცა (ამ სიტყვის თქმა სასტიკად არ მიყვარს, მაგრამ…) რომ შეზღუდული შესაძლებლობების მქონე ბავშვების გული კიდევ ერთხელ გაგვეხარებინა და მათთვის უბრალოდ მიგვეცა იმედი… მათ ეს დღე, დარწმუნებული ვარ, ძალიან კარგად დაამახსოვრდებათ. და ჩვენი მიზანიც ეს იყო! მათ ხომ ყოველ წუთს ჩვენი მხარში დგომა და თანადგომა აძლიერებთ!
ეს დღე იმ ყველაზე კარგ დღეთა სიაში შევა ჩემთვის!
ღმერთო, მადლობა, რომ ასეთ კარგ დღეებს ჩვენთვის არ უშურებ! <3
ქრისტე აღსდგა! ♥
ქრისტე აღსდგაა!!
აღდგომის ბრწყინვალე დღესასწაულს გილოცავთ! უფლის ძალა არ მოგკლებოდეთ არასდროს! ძალიან, ძალიან ბევრ სიხარულს და ბედნიერებას გისურვებთ.
ეს დღე რაღაც განსაკუთრებულად მიყვარს და ბედნიერი ვარ კიდევ იმით, რომ გუშინ იერუსალიმში მაცხოვრის საფლავიდან ცეცლი გადმოვიდა!
უუძალიანმაგრესად მიყვარხართ აფსოლუტურად ყველა და კიდევ ერთხელ გილოცავთ ამ შესანიშნავ დღეს!
მუდამ თქვენი Nanako Ust! ♥
